VKOOK | JIN’s NOTE .00

Fiction, All credit to pm1118 |
งานเขียนทั้งหมดเป็นลิขสิทธิ์ของ pm1118 ไม่อนุญาตให้คัดลอก ดัดแปลง เนื้อหาไม่ว่าส่วนใดก็ตาม ถ้าพบเห็นการละเมิดลิขสิทธิ์กรุณาแจ้งมาที่ @1118Ranger

*โปรดอ่านอย่างมีวิจารณญาณ

……………………………………….

งานเลี้ยงฉลองวันเกิดอายุครบ 50 ปีของผมเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน… มันทั้งน่าตื่นเต้นและก็น่าประหลาดใจ เพราะผมไม่คิดว่าพวกเราทั้งหมดจะสามารถกลับมารวมตัวกันได้อย่างพร้อมเพรียงขนาดนั้น ปกติแล้วในวันเกิดช่วงปีหลังๆ ของผมจะมีแค่โฮซอกแวะมาหาตอนเช้าพร้อมดอกไม้ และยุนกิที่เข้ามาดื่มด้วยตอนกลางคืนพร้อมของขวัญที่บางปีก็เป็นหนังสือ บางปีก็เป็นซีดีเพลงเก่า

ส่วนจีมินถ้าไม่วิดีโอคอลมาหาคืนนั้น อาทิตย์ถัดมาเจ้าตัวก็จะโผล่มาพร้อมกับตั๋วหนังสองใบในมือ นัมจุนรายนั้นน่าจะยุ่งที่สุด เพราะหลังจากเสียดิอาไปเมื่อสองปีก่อน ได้ข่าวว่ายัยหนูอาร์มานี่ก็ติดคุณพ่อแจ ช่วงสองปีมานี้เลยมักจะได้รับเป็นของขวัญและการ์ดอวยพรที่ส่งตรงจากอเมริกามากกว่า

ส่วนแทฮยองหมอนั่นเป็นประเภทนึกอยากจะมาก็มา อยากจะไปก็ไป วันดีคืนดีอาจจะมีเสียงเคาะประตู พอเปิดออกไปก็เจอเจ้าตัวยืนยิ้มเผล่ให้ตรงหน้า และจอนจองกุก… หมอนั่นยังคงลอยไปลอยมาเหมือนตอนอายุสามสิบ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงเป็นน้องชายที่น่ารัก เพราะผมมักจะได้รับโปสการ์ดที่เขียนคำอวยพรวันเกิด ส่งมาจากมุมใดมุมหนึ่งของโลกอยู่เป็นประจำทุกปี

แต่ปีนี้มันต่างออกไป…

หลังจากเคลียร์ปัญหากับลูกค้าและกลับมาถึงร้านตอนประมาณสองทุ่มครึ่ง ไฟที่ควรเปิดสว่างอยู่ก็กลับมืดสนิทพร้อมป้ายตรงหน้าประตูที่หันพลิกด้าน Close ออกมา ผมออกจากร้านไปไม่เดินสองชั่วโมง และจำได้ว่าวันนี้ไม่ได้บอกพนักงานให้ปิดร้านก่อนเวลา

ตอนที่กำลังไขกุญแจเข้าไป ขณะที่อีกมือก็กดโทรศัพท์ต่อสายหาผู้จัดการร้าน มือของผมมันสั่นไปหมด แถมหัวใจยังเต้นเร็วกว่าปกติด้วยความกังวล แล้วผมก็เริ่มเป็นบ้าทันทีเมื่อผลักประตูเข้าไปแล้วพบคราบอะไรสักอย่างหยดเป็นทางยาวลากตรงไปถึงหลังร้าน

ผมรีบควานหาสวิตซ์ไฟ แต่มันกลับเปิดไม่ติด… และเชสไม่ยอมรับโทรศัพท์ ใจของผมมันสั่นไปหมด สิ่งที่ควานหาถัดไปเลยกลายเป็นมีดหั่นสเต๊กที่ใครสักคนลืมเอาไว้ตรงด้านหลังเคาเตอร์

ผมมองโถงทางเดินที่ทอดเข้าสู่หลังร้านด้วยความหวาดระแวง แต่ก่อนที่จะได้ก้าวเข้าไปยังทางเดินที่มืดสนิท ประตูร้านทางด้านหน้าก็กลับมีเสียงปึงปังเหมือนถูกทุบด้วยแรงจากผู้ชายตัวโตๆ ผมหันขวับกลับไปมอง ก่อนจะหันซ้ายหันขวาด้วยความหวาดระแวง สุดท้ายจึงตัดสินใจต่อสายหาพนักงานคนอื่นแล้วถอยออกมาจากตรงนั้น เพราะผมไม่ใช่พวกชอบหาคำตอบจากสิ่งลึกลับสักเท่าไร

แต่ในตอนที่เดินออกไปจนเกือบจะถึงประตูอยู่แล้ว เงาสีทองที่วูบไหวอยู่ในกระจกก็ทำให้ผมหันกลับไปพร้อมมีดหั่นสเต๊กที่ยังไม่ได้ปลดระวาง

‘พ่อคะ!!!’

เสียงเด็กผู้หญิงที่ร้องจ้าขึ้นมาทำให้ผมลดอุปกรณ์ในมือลงแล้วพยายามปรับโฟกัสสายตาตัวเองให้เข้าที่… แสงสีทองจากเปลวเทียนที่ปักอยู่บนหน้าเค้ก ส่องให้เห็นใบหน้าตกใจของเด็กหญิงวัยเก้าขวบที่ไม่ได้เจอกันมาเกือบสามปี

ยัยหนูอาร์มานี่ หรือที่พวกเราเรียกกันว่า อาร์มี่

เราจ้องตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงตึงตังดังมาจากทางหลังร้าน แล้วฉับพลันเราสองคนก็ถูกล้อมเอาไว้ด้วยคนอีกเกือบสิบ พร้อมกับประทัดงานปาร์ตี้ในกระบอกทรงกรวยที่ถูกดึงพร้อมกันดัง ปัง! แล้วไฟในร้านก็สว่างพรึ่บ

‘Happy Birthday!’

เสียงอวยพรดังขึ้นซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น ก่อนที่ลำตัวจะถูกเขย่าและรวบเอาไปกอดด้วยพวกต้นคิดแผนการ แทฮยองและจองกุกยิ้มร่า ก่อนจะผละออกเพื่อให้คนอื่นได้ผลัดเข้ามากอดผมบ้าง

ยุนกิผอมลงกว่าเดิม แต่จีมินเริ่มมีเนื้อขึ้นมาอีกหน่อยจนพอจะหายห่วงได้บ้าง โฮซอกยังคงสดใสเหมือนปกติ และนัมจุนที่ดูเหมือนจะละทิ้งความเศร้าโศกเอาไว้ข้างหลังได้แล้ว

ผมยิ้มกว้าง… หลังจากหายตกใจ

‘เธอกล้าหาญมากที่ยอมเป็นทัพหน้า แต่ไม่ควรร้องเสียงดังเลย แผนเราเกือบสำเร็จอยู่แล้ว…’

ได้ยินจองกุกบ่นหลานอย่างนั้นผมก็อดจะผลักหัวหมอนั่นแรงๆ แล้วดึงเอาอาร์มานี่มากอดไม่ได้ ยัยหนูโตขึ้นกว่าครั้งล่าสุดที่เจอกันเยอะเลย

ปาร์ตี้สำหรับเด็กและบุคคลทั่วไปจบลงตอนเข็มสั้นชี้เลขสิบและเข็มยาวชี้เลขสิบสองตรง อาร์มานี่ถูกคุณโมนาร์ทเลขาของนัมจุนพากลับไปส่งที่โรงแรม งานเก็บล้างทำความสะอาดถูกส่งต่อให้เชสคอยควบคุม พร้อมทิปเล็กๆ น้อยๆ สำหรับทุกคนจากผม

พวกเราชวนกันไปต่อที่ห้องของยุนกิ หนึ่งเพราะมันไม่ไกล และสองที่ห้องของหมอนั่นมีเครื่องดื่มหลากหลาย และเพลงดีๆ จนสามารถเปิดเป็นบาร์ย่อมๆ ให้พวกเราสนุกกันได้ยันเช้า

ยุนกิยังคงรักการทำเพลงเหมือนเดิม เพียงแต่พอลดบทบาทมาทำแค่เบื้องหลัง หมอนั่นก็ดูเหมือนจะจริงจังขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ชนิดที่ว่าถ้าไม่โทรชวนออกมาที่ร้านบ้าง วันๆ คงขลุกอยู่แต่ในห้องทำเพลง กินแต่ข้าวกล่อง ไม่ก็บะหมี่ถ้วย เรื่องความรักไม่ต้องพูดถึง เพราะวันๆ สนใจแต่งาน ไม่เจอกันแค่เดือนเดียวถึงได้ผอมลงผิดตา แถมแว่นนั่นก็น่าจะตัดใหม่ เพราะดูเทอะทะขึ้นกว่าของเก่าเป็นกอง

ส่วนโฮซอกกำลังจะเปิดสาขาโรงเรียนสอนเต้นที่กวางจูตอนปลายเดือนหน้า หลังจากสาขาโซลประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี เพราะสามารถปั้นไอดอลหน้าใหม่เข้าวงการได้อยู่หลายคน จนพักหลังก็ถูกชวนให้ลงมาคุมเบื้องหลัง ดูแลตั้งแต่การออกท่าเต้นของบางวงไปจนถึงการซ้อม แต่ความรับผิดชอบที่มากขึ้นก็ดันทำให้มีปัญหาความรักตามไปอีกคู่

ที่บอกว่าอีกคู่… เพราะอีกคนที่มีปัญหาความรักยาวนานข้ามปีและเพิ่งจบไปหมาดๆ เลยก็คือปาร์คจีมิน รายนั้นผันตัวไปทำเบื้องหลังก่อนใครเพื่อน แล้วก็รับงานหนักจนมีปัญหากับคนรักจนแทบจะเรียกได้ว่ารายวัน จนสุดท้ายก็เพิ่งจดทะเบียนหย่ากันไปเมื่อตอนต้นปี ตอนนั้นจำได้ว่าเรื่องนี้สั่นสะเทือนพวกเราไปตามๆ กันในแต่ละนัยความหมาย

แทฮยองดูเหมือนจะสะเทือนใจกับเรื่องนี้มากที่สุด อาจจะเพราะอายุเท่ากันและเป็นเพื่อนกับจีมินมานาน พอเห็นเพื่อนเสียใจก็เลยซึมตาม ช่วงนั้นบนหน้าหนังสือพิมพ์เลยว่างเว้นจากข่าวซุบซิบประเภท ‘เจ้าของโรงงานผลิตของเล่นควงนางแบบสาวไม่ซ้ำหน้า’ ไปพักหนึ่งเลยทีเดียว

ส่วนจองกุก… อาจเพราะหมอนั่นอายุน้อยที่สุดและได้รับการดูแลแบบน้องน้อยมาตลอด ผมเลยค่อนข้างเป็นห่วงกับการใช้ชีวิตแบบลอยไปลอยมา จองกุกมีแกลเลอรี่ในครอบครองอยู่หนึ่งแห่ง แต่อยากจะเปิดตอนไหนก็เปิด เพราะปกติเท้าไม่เคยติดพื้น แบกกล้องไปโน่นมานี่ ถ่ายภาพขายไปเรื่อย ตอนนี้ก็ยังไม่เห็นคิดจะลงหลักปักฐานกับใครสักที ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเรื่องจีมินด้วยหรือเปล่า เลยพาลให้กลัวความรักเหมือนแทฮยองไปอีกคน

ทั้งที่คนที่ประสบความสำเร็จในเรื่องความรัก พวกเราก็ยังมีนัมจุนเป็นต้นแบบให้ แต่ดูเหมือนการสูญเสียดิอาที่ถูกยกให้เป็นอาซ้อใหญ่ในอุบัติเหตุเมื่อสองปีก่อนนั้น ความโศกเศร้าจะยังคงซุกตัวอยู่ในมุมหนึ่งของหัวใจทุกคนไม่ต่างจากนัมจุน หมอนั่นลดบทบาทการทำงานเบื้องหลังลง และหันไปให้เวลากับอาร์มานี่ลูกสาวเพียงคนเดียวมากขึ้น เราเลยได้เห็นเด็กหญิงที่เปรียบเสมือนหัวใจของพวกเรากลับมายิ้มแย้มได้อย่างสดใสอีกครั้ง

.
.
.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s